doc Ø reader Houtekiet ☆ Free

eBook Houtekiet

doc Ø reader Houtekiet ☆ Free  Jan Houtekiet is een natuurmens die in zijn wildernis stroopt vrouwen neemt en zich vrij uitleeft in strijd met de macht van adel gerecht kerk wars van civilisatie Door een blijvende relatie met de boerenmeid Lien sticht hij een gezin dat de kern wordt van het dorp Deps waar Jan Houtekiet bouwt leidt in alAr blijft volslagen heiden Via zijn liefde voor Iphigénie ontdekt hij het belang van een aantal geestelijke waarden Als zij sterft heeft zij bij hem een metafysisch bewustzijn gewekt dat hem tot eenzame kosmische meditatie brengt In deze roman beeldde de schrijver zijn eigen levensideaal uit Thematisch interessante maar taalkundig een hopeloos gedateerde oer Vlaamse klassieker Hoofdstukken en zinnen hangen op een krakkemikkige manier aaneen en de karakterontwikkeling is maar matig Om over de uitdieping van de vrouwelijke personages nog maar te zwijgen die vooral op een fysieke manier plaatsvindt Het zal ooit wel zijn merites gehad hebben maar die zijn inmiddels toch een beetje zoek Desalniettemin is dit de zin van de eeuw In dit plechtig uur droomt hij voor zich heen dat een wijf in huis verdomme goed is Amen

Gerard Walschap ✓ Houtekiet reader

Wt leidt in alles slaagt wat hij onderneemt en waarover hij als patriarch met stambewustzijn heerst Wanneer langzamerhand de organiserende beschaving zich opdringt en er ook een pastoor op het toneel verschijnt vangt Jan deze onvermijdelijke evolutie verdraagzaam op hij bouwt zelf een kerk ma In het begin was het moeilijk om in het verhaal te komen omdat ik moest wennen aan de iets verouderde manier van vertellen Eenmaal erin gekomen las het boek verrassend vlot Het bevat ondanks de ietwat verouderde stijl een moderne thematiek en wijsheid Zeker een aanrader voor wie van literatuur houdt

reader æ ✓ Gerard Walschap

HoutekietJan Houtekiet is een natuurmens die in zijn wildernis stroopt vrouwen neemt en zich vrij uitleeft in strijd met de macht van adel gerecht kerk wars van civilisatie Door een blijvende relatie met de boerenmeid Lien sticht hij een gezin dat de kern wordt van het dorp Deps waar Jan Houtekiet bou Houtekiet verscheen in 1939 Het is een boek van naam en faam dat iedereen kent maar verrassend weinigen gelezen hebben Het stond ook hier al een tijdje in mijn boekenrek in een uitgave binnen de reeks “Parels van de Nederlandstalige Literatuur” die in 2008 gratis of goedkoop verspreid werd via een dagblad Worstelen was het om dit boek uit te lezen Niet dat het dik is integendeel niet dat er weinig in gebeurt integendeel maar de stijl is verouderd en dan is het “hit or miss” bij mij Soms pakt het soms pakt het nietIk begrijp waarom dit boek zo’n ijkpunt is in de ontwikkeling van de Vlaamse literatuur bij uitbreiding zelfs in het Vlaamse culturele leven ‘tout court’ pardon my French maar echt boeien deed het me nietDat is eigenlijk vreemd want Walschap was een rebel naar mijn hart en van hem is ook die beroemde uitspraak dat een roman in de eerste plaats een verhaal is Dan had ik dit toch meeslepender verwachtWat rest zijn scènes De melk die uit de koe spuit als Houtekiet zijn Lien overweldigt in het begin van het boek nog geen veertig bladzijden later zijn daar al vier kinders van gekomen Houtekiet is een plattelandsmacho die god noch gebod kent maar uiteindelijk toch de liefde leert kennen ook al vindt hij dat aanvankelijk maar een ‘vrouwenwoord’ zoals schuren of versleten “Schuren Geen man merkt iets aan de vloer en opeens moet hij nodig geschuurd worden Versleten Men is diep gehecht aan een kledingstuk en plots is het versleten Zulk een vrouwenwoord is ook liefde” p209Grappig hoe zo’n oud boek plots erg herkenbaar wordtop die laatste zin na dan Dat is mooiOok de eindscène is terecht beroemd Houtekiet klimt omhoog de kerktoren in en hoog boven “de duffe kerk” waar hij niet moet meedoen met “prevelen of kruiskens te maken” kijkt hij uit over de velden“En hij voelde zich een met die oneindigheid waarin onvatbaar voor woorden en gedachten dat fijne raadsel zweeft waarvoor het sterven van Iphigénie hem aandachtig gemaakt had en dat ons allen boeien blijft in dit aardse leven” p230Een magistraal eindbeeld voor een helaas behoorlijk stroef gelezen romanillustratie Constant Permeke Liggende Boer 1928 1929