REVIEW The Brotherhood of Kaeng Khoi 107

Uthis Haemamool º 7 REVIEW

REVIEW The Brotherhood of Kaeng Khoi 107 ß What is truth How much of what we see is illusion how much reality Hard to figure for anyone especially a bereaved uprooted adolescent Yet something cries out for resolution hereYoung Lap Lae is unhappy with just about everyone and everything and the world seems to feel the same way towards him He gets one vOm the father who dominates his life and uite another from his mother who communes with the Thai spirit world of ghosts and demonsLap Lae and Kaeng Khoi are high strung and headstrong brothers from a dysfunctional household in a small Thai town in the late twentieth century In The Brotherhood of Kaeng Khoi after t. นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่โศกนาฏกรรม แต่เราอ่านแล้วน้ำตาซึมตั้งแต่เรื่องเดินทางมาถึงไคลแมกซ์ใน 2 ภาคสุดท้าย มันก็ซึมออกมาเรื่อยๆ อย่างไม่มีเหตุผลต่อเมื่อปิดหน้าสุดท้ายลงแล้วมาใคร่ครวญ จึงพอจะหาคำตอบให้ตัวเองได้ดังนี้ ทั้งสถานที่ แก่งคอย และเวลา ราว พศ 2520 เป็นต้นมา เป็นฉากที่เราคุ้นเคยนึกออกทั้งภาพครั้งมิตรภาพยังเป็นถนนสายเล็กๆ ทั้งภาพต้นไม้ใบเทาจากฝุ่นโรงปูนที่แม่ชี้ชวนให้ดูเมื่อรถแล่นผ่านทับกวางทุกเหตุการณ์ร่วมสมัยที่อุทิศกล่าวไว้ เราจำได้หมด จะเว้นก็แต่เหตุการณ์ทางการเมือง ที่เรายังเด็กเกินกว่าจะสนใจสรุปสั้นๆ มันเป็นอาการ Nostalgia นั่นเอง ชีวิตวัยเด็กของลับแลมีส่วนคล้ายกับชีวิตของเราอยู่หลายสถานเราจึงเข้าใจอย่างล้ำลึกว่าทำไมลับแลจึงคิด พูด ทำ เช่นนี้อ่านแล้วเหมือนเห็นตัวเองในเวอร์ชั่น alternate ending แต่เพียงความพิศวาสส่วนตัวดังที่กล่าวมาแล้วไม่ใช่เหตุผลที่เราให้ 5 ดาวความเลอเลิศของหนังสือเล่มนี้ สำหรับเราคือ มันเป็น นิยายอาร์ตอาร์ตแบบ หนังอาร์ต ของ เจ้ย อภิชาติพงศ์ ที่เราไม่เคยดูรู้เรื่องนั่นแหละแต่เราอ่านหนังสืออาร์ตรู้เรื่อง ^^นิยายเรื่องนี้ทั้งอ่านสนุก ลุ้นลืมหายใจในบางช่วง หักมุมแบบหงายหลังตกเก้าอี้แต่อาร์ตอาร์ตตรงที่คุณสามารถตีความแบบไหนก็ได้ ขึ้นกับโลกทรรศน์ของคุณอาร์ตตรงบทจะเล่าเรื่องก็เล่าด้วยสำนวนของเด็กอายุ 15 แต่บทจะบรรยายความรู้สึกในจิตใจ ก็กลั่นออกมาอย่างคนที่ครุ่นคิดถึงชีวิตเป็นงานอดิเรก อาร์ตตรงที่ต้นเรื่อง อ่านแล้วนึกถึงเสียงบรรยายของ โจ๋ย บางจาก ในสารคดี ส่องโลกอ่านๆ ไปเสียงนั้นหายไปได้ไงก็ไม่รู้ แปลกดีแท้

READ ç eBook, PDF or Kindle ePUB º Uthis Haemamool

What is truth How much of what we see is illusion how much reality Hard to figure for anyone especially a bereaved uprooted adolescent Yet something cries out for resolution hereYoung Lap Lae is unhappy with just about everyone and everything and the world seems to feel the same way towards him He gets one view fr. ยุ่งจนลืมว่าเคยอ่านเล่มนี้เมื่อหลายเดือนก่อนแต่ยังไม่ได้เขียนถึง มาจนป่านนี้ก็ลืมไปว่าอยากจะเขียนเกี่ยวกับอะไร 555 เพราะความพิเศษเกี่ยวกับกลวิธีการสร้างเรื่องเล่าก็คงถูกพูดถึงจนปรุไปหมดแล้ว งั้นพูดถึงพื้นที่แก่งคอยในจังหวัดสระบุรีบ้างแล้วกัน เพราะเป็นคนที่โตมาในจังหวัดที่มีลักษณะคล้ายกันนี้มาก เลยประหลาดใจว่าอุทิศสามารถหยิบความธรรมดาๆ อำเภอในจังหวัดที่ไม่ใช่ตัวเมือง แต่ก็ไม่เชิงเป็นชนบทมาเขียนให้เป็นฉากท้องเรื่องที่ดูพิเศษ จนกลายเป็นพื้นที่มีตัวตนจนเป็นเหมือนตัวละครสำคัญอีกตัวละครหนึ่งในเรื่องได้ยังไงแก่งคอย ทั้งตัวละครและอำเภอแก่งคอยเหมือนเติบโตมาโดยพบกับจุดเปลี่ยนผ่านเดียวกัน ทั้งจากเมืองที่ดูไม่มีอะไรพิเศษ กลายเป็นแหล่งโรงงานผลิตปูน มีบริษัทสองแห่งเข้ามาซื้อที่และจ้างคนงาน คนในพื้นที่มีทั้งคนที่มีรากเหง้ามาจากคนชนบทห่างไกลความเจริญ และคนที่มีฐานความคิดเป็นคนเมืองอาศัยปะปนร่วมกัน องค์ประกอบพวกนี้ยิ่งหล่อหลอมให้แก่งคอยเปลี่ยนจากพื้นที่แห้งแล้ง กลายเป็นพื้นที่ที่เติบโตอย่างไม่ทันตั้งตัว รุดหน้าและกลายเป็นแหล่งลงทุน นำไปสู่ความงุนงง สับสน การแบ่งแยก ชนชั้น ที่เกิดขึ้นของคนที่ทำงานในบริษัทปูน กับชาวบ้านทั่วไป ลักษณะทางพื้นที่แบบนั้นขนานไปกับการเติบโตของตัวละครแก่งคอยในครอบครัวซึ่งแต่เดิมไม่มีอะไร มีความคิดที่อยากจะตั้งตนได้ จากเสื่อผืนหมอนใบไปจนมีบ้านหลังใหญ่โดยมีพ่อเป็นผู้นำความเจริญรุดหน้าเข้ามาในบ้าน โดยสถาปนาตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวขึ้นเหนือแม่ ซึ่งเป็นลูกอีสาน ไม่ได้เป็นเจ้าของทรัพย์สินและมีชีวิตอยู่บังคับให้ต้องรอกินน้ำใต้ศอกจากสามีการเติบโตของเมืองแก่งคอยไม่ใช่เพื่อเป็นเจ้าของความศิวิไลซ์ แต่มาจากความไม่เต็มใจและการขัดขืน หลายครั้งที่ถนนในตัวอำเภอถูกขยาย ต้นไม้ริมทางถูกโค่นให้มีพื้นที่พอสำหรับการเป็นทางผ่านของถนนหลวงเข้าสู่กรุงเทพ ความศิวิไลซ์ที่แท้จริง การขัดขืนดังกล่าวก็เกิดกับตัวละครแก่งคอยเช่นกัน จากการต้องคอยรับคำสั่งจากพ่อ มีจิตใจที่คดเคี้ยวเพราะการฝืนทำและถูกบังคับให้เติบโตไปในทิศทางที่ไม่ต้องการ การเติบโตของตัวละครแก่งคอยเลยซ้อนทับกับการโตขึ้นของเมืองที่ดูเหมือนจะเป็นไปอย่างรวดเร็ว แต่เบื้องหลังคือความกังวลของคนในท้องถิ่นที่ถูกรุกล้ำพื้นที่ ความเจริญที่ไม่ได้มีรากฐานมาจากคนในพื้นที่ แต่มาจากนายทุนของบริษัทปูน ไม่ต่างกับชีวิตครอบครัวของแก่งคอยที่มีเพียงผู้เป็นพ่อคอยผลักดันให้ทุกคนทำตามสิ่งที่ตนต้องการการปลดปล่อยเพียงอย่างเดียวคือการหนีเข้าไปใน ป่าหิมพานต์ ที่อยู่ใจกลางของหมู่บ้าน พื้นที่สำหรับการเที่ยวเล่นที่สุดท้ายก็ถูกผู้ใหญ่คนอื่นปิดกั้นและทำลายลง แทนที่แก่งคอยจะได้สำรวจความต้องการภายในและเข้าใจอัตลักษณ์ทางเพศและยอมรับการเป็นตัวเอง แต่กลับถูกตัดตอนโดยผู้เป็นพ่อ ฉากในป่าจึงเป็นฉากที่อุทิศใช้สำหรับการนำเสนอบาดแผลในจิตใจของแก่งคอย ที่แม้จะเป็นพื้นที่ปลดปล่อยแต่ก็ถูกทำให้เหมือนเขาวงกตซึ่งทั้งยอกย้อน ซับซ้อน เพราะมันเป็นไปด้วยความเจ็บปวดที่ตัวละครทิ้งไว้ไม่เข้าไปจัดการสะสางสุดท้ายที่ตัวละครแม่เลือกจะทิ้งแก่งคอยไว้เบื้องหลัง ซึ่งชัดเจนว่าคือการหนีจากอำนาจของผู้เป็นพ่อที่โอบล้อมและทำให้ชีวิตของแม่ตกเป็นเบี้ยล่างมาครึ่งค่อนชีวิต แต่นัยยะที่แฝงเร้นกลับหนักหน่วงยิ่งกว่า เพราะที่น่าแปลกใจคือ ตัวละครแก่งคอยยังคงโหยหาอาวรณ์บ้านเดิมที่จากมา ราวกับบ้านและเมืองแก่งคอยยังคงตามหลอกหลอนและทิ้งรอยแผลฝังลึกให้เขา แต่ขณะเดียวกันมันคือสถานที่ที่สะท้อนตัวตนที่ยังสับสน และแหว่งวิ่นครึ่งๆ กลางๆ เหมือนลักษณะของเมือง การตั้งชื่อตัวละครว่าแก่งคอยจึงมีแก่นกลางพูดถึงทั้งความสัมพันธ์ของปัจเจกซ้อนทับกับการเติบโตของเมืองที่นับวันแม้จะดูศิวิไลซ์แต่กลับขูดลากเนื้อหนังและสร้างบาดแผลให้กับคนเป็นที่มีผิวหนังเต็มไปด้วยร่องรอยซึ่งครั้งหนึ่งความเจริญลากผ่านไป

FREE DOWNLOAD The Brotherhood of Kaeng Khoi

The Brotherhood of Kaeng KhoiRacing their family origins we share their struggles as they grow towards adulthood in a mountain monastery in a treehouse in the woods with the girls next door Can they negotiate the traps calamities and misadventures to emerge wit integrity and a clear sense of who they are and how to move forward with their liv. เพิ่งผิดหวังและให้ 1 ดาวกับซีไรต์รุ่นใหม่ที่แย่มากๆ อย่างสิงโตนอกคอกไป จึงแวะมาให้ดาวเยอะย้อมใจกับงานซีไรต์สมัยที่ยังดีอยู่